NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
EKRANIZACJA OPARTA NA FAKTACH.
NIEKTÓRE SCENY, POSTACI, ZDARZENIA I MIEJSCA ZOSTAŁY ZMIENIONE.
W uchu jest płyn, ale nie ma infekcji.
W razie gorączki lub nasilonego bólu proszę zadzwonić, wypiszę receptę.
Dziękuję, panie doktorze.
- Podziękuj panu doktorowi. - Dziękuję.
Jak się ma Max?
Kończy chyba... dziewięć lat?
Tak, w tym miesiącu.
Do jutra, Lucio.
Do widzenia, doktorze.
Doktor Delgado?
Tak?
- Szybko! - Jedziemy!
To pomyłka.
- Nie jestem bogaty. - Zamknij się.
Popełniacie błąd.
Znam wielu ludzi.
Wpływowych ludzi.
Lepiej z nimi nie zadzierajcie.
Jasne.
Nie wątpię, doktorku.
Czysto.
Właśnie o tych dupkach chcemy z tobą pogadać.
Pamiętasz go?
Nie?
Ale my go, kurwa, pamiętamy.
GUADALAJARA JALISCO, MEKSYK
Nie ruszaj się.
Jezu. Patrzcie.
Ma tu całą pieprzoną aptekę.
Zaklepuję, co ma fajnego.
To nie w porządku.
- Zdejmij to. - To nie fair.
Ludzie, którzy zabili waszego agenta...
siedzą już w więzieniu.
Nie wszyscy.
To nie było tak, jak myślicie.
Przywieźli mnie do domu, gdzie go trzymano.
Nie powiedzieli, po co.
Nie miałem z tym nic wspólnego.
Zapewniłem mu tylko opiekę medyczną.
I błagałem, żeby go wypuścili.
Robiłem, co w mojej mocy.
Musi być przytomny. Skurwiel ciągle mdleje.
Podam mu adrenalinę. Przytrzymajcie go.
Dostaliśmy to od kumpli z CIA.
Widzicie? Mówiłem.
Zaraz, poczekajcie. Niech się ocknie.
Macie papierosa? Skończyły mi się...
Tak błagałeś, żeby go puścili?
Obserwujemy cię od tygodni.
Wiemy, kim jesteś.
I co zrobiłeś.
Więc nie będę pytał dwa razy...
Jeśli nie chcesz, żebym rozwalił ci czachę o tę ścianę,
wymień nazwisko.
Ta druga osoba na taśmie...
Podaj jej nazwisko.
Nie!
Która godzina?
Bardzo wczesna, kotku.
Nie mogłeś znowu zasnąć?
Właśnie.
Nie zmrużyłem oka.
Wszystkiego najlepszego.
Nie spałam jeszcze z 40-latkiem.
Przepraszam.
Przyszedł Zuno.
Świetnie.
- Niech poczeka na patio. - Tak jest.
- Trzeba ją przewinąć. - Oczywiście.
Nie możesz się doczekać imprezy?
Jasne.
Cynthio, podaj kawę na patio.
- Tak jest. - Zaczekaj, kochanie.
Otwórz.
Rany.
Nie masz takiego, prawda?
Nie sądzę.
Bardzo ładny.
Połóż go razem z resztą.
Dziękuję.
Co u twojego wuja?
Przeprasza.
Nie będzie mógł dziś przyjść.
Czyżby?
Posiedzenie rządu.
Chcę tu dziś wieczorem trzech jebanych gubernatorów.
Rząd ze mną współpracuje. Nie może go tu dziś zabraknąć.
Słuchaj...
wszyscy uwielbiają imprezy.
To dobrze.
Koperta za ten miesiąc nie przyszła.
Sprawdzę to.
Zwykle jest na początku miesiąca.
- Ludzie pytają... - Dostaniecie forsę.
Jak zawsze.
Ale nie chcę mieć politycznych problemów.
Rząd panikuje przez to trzęsienie.
Ludzie wiedzą, że są okłamywani.
Przeboleją.
Nie mają wyjścia.
To przecież rząd.
Życie toczy się dalej.
Co było, to nie jest.
Z pewnymi wyjątkami.
Aztekowie dużo rozmyślali o końcu świata.
Kurwa, nie oni jedni.
Uważali, że świat skończył się już cztery razy.
Gdy nastała ciemność, w wyniku huraganu, w płomieniach ognia i na skutek potopu.
Byli też pewni, że wiedzą, jak skończy się znowu.
19 września 1985 roku
miasto Meksyk nawiedziło trzęsienie ziemi o sile 8,1 w skali Richtera.
WRZESIEŃ 1985
Zniszczyło całe osiedla.
Według danych rządu zginęło 6000 osób.
Działacze społeczni szacowali liczbę ofiar na 35 000.
Miasto wyglądało jak po jebanym nalocie.
Ludzie gołymi rękoma przerzucali gruzy,
szukając swoich bliskich.
Gdy pojawiło się wojsko, przyjęto ich jak wybawców.
Ale zamiast nieść pomoc, żołnierze tylko obserwowali.
Otrzymali tylko jeden rozkaz: zapobiec grabieży.
Tydzień po trzęsieniu
tysiące demonstrantów wyszło na ulice, żądając wody, prądu
i jebanych odpowiedzi.
A gdy rząd jak zwykle ich nie udzielił,
zaczęli się zastanawiać, czy nie należy skończyć
z dekadami rządów jednej partii, PRI.
Może trzęsienie nie było azteckim kataklizmem,
ale gówniana reakcja PRI na kryzys
doprowadziła do powstania opozycji.
Czego mieli w przyszłości pożałować.
MIASTO MEKSYK
To, że wstrząsy ustały,
nie oznacza, że pod ziemią nie doszło do poważnych uszkodzeń konstrukcji.
Weź je ze sobą.
Pieprz się.
Miłej podróży na północ.
Zadzwoń po wszystkim.
A jak nas zatrzymają?
Nie dajcie się.
VALLE DEL CAUCA KOLUMBIA
Witam, panno Isabello.
Szef czeka na panią.
Prowadź.
Ostrożnie, ślisko.
Zaczekaj tu.
Interes kwitnie.
Wszystko kwitnie.
Tylko miejsce niezbyt wygodne.
Dla naszych interesów w sam raz.
Proszę.
TIJUANA KALIFORNIA DOLNA
Jazda.
- Wszystko poskładane? - Tak jest, gotowe do transportu.
Jak długo będę musiał patrzeć na to sinaloańskie gówno?
Nie dali znaku, odkąd przywieźli to kilka dni temu.
Może Héctor Palma zapomniał, jak działa telefon.
Gdybym to ja zostawiła 618 kilo w czyimś magazynie,
okazałabym więcej zainteresowania.
Przeliczyłaś.
Ty nie?
Przenieś to gdzie indziej.
Może korzystanie z naszej plaza nie wystarcza.
Teraz musimy to też za nich szmuglować.
Przenieś to gdzieś.
Niech się tu nie wala.
Tak jest.
Przygotowałeś się na wieczór?
Tak.
Wiesz, co powiesz?
Tak, Enedino, wiem.
To ważne, Benjaminie.
Codziennie tracimy pieniądze.
Rżną nas. Musimy coś z tym zrobić.
Cóż...
mam nadzieję, że wysyłamy odpowiednią osobę.
Ramon!
Nie obudź mamy po powrocie.
- I nie pozwól mu wypić za dużo. - Coś jeszcze?
- Nie. - Nie.
Cześć, Dina.
Co za przystojniak.
- Baw się dobrze. - Jasne.
Stary.
Co jest?
To na drogę.
Jedziemy w interesach. Musisz trzymać fason.
Lepiej sam się pilnuj.
Trochę więcej luzu.
To w drogę.
Trąbnij jeszcze raz.
Stary!
Na miejscu trzeba sprawdzić prezent dla szefa.
- Gościu dzwonił, że jest. - Dobra.
Wszystko gra. Wynajęliśmy dla niego pokój.
W pieprzonym hotelu?
Jasne, czemu nie?
Pobłogosław mi.
Niech ci Bóg błogosławi.
Uważaj na siebie, synu.
Miłej zabawy.
Wsiadaj, skurwielu.
Witam, pani Guzman.
Co to, kurwa?
Liczysz, że ci ktoś obciągnie?
Odpieprz się. Muszę zapakować.
Wiesz, że zabieramy żony?
Pieprzony Guero.
Prawdziwa miłość, Cochi.
Cześć, Guero.
Pieprzony Chapo.
Cześć, Guadalupe.
Tu Amado.
Co się dzieje?
Jak to nic? Czekam jak dureń na lotnisku.
Gdzie Acosta?
Ja pierdolę.
Jest szefem. Jak to będzie wyglądało?
Dupek.
Ej, ty, jedziemy.
Następny.
Chciałbym przedłużyć wizę turystyczną.
WALT BRESLIN AGENT SPECJALNY
AGENCJA DO WALKI Z NARKOTYKAMI
Chwileczkę.
Tym wejściem. Biuro paszportowe na dole.
Sieci przemytu narkotyków to z definicji przestępczość zorganizowana.
Rozpracowywanie ich to podstawa pracy DEA.
Zaczyna się od zwinięcia jakiegoś drobnego dupka
prosto z ulicy.
I wywarcia presji.
Zwykle wystarczy postraszyć długim wyrokiem,
by wsypał kolejnego dupka w hierarchii.
Taka była też strategia Operacji Leyenda.
Aresztujesz gości, zmuszasz do mówienia i posuwasz się wyżej.
Ale w Meksyku
nie mogliśmy nikogo aresztować.
Z prawnego punktu widzenia
cała pieprzona akcja była pewnie nielegalna.
Wejść.
Witaj, Walt.
Możesz nas zostawić?
I co?
Doktor udał się w podróż.
- Były jakieś problemy? - Nie.
Żadnych.
Gładko. Jak z płatka.
Zrobi furorę w areszcie w Los Angeles.
Nazwisko, które podał Delgado...
kapitan Sergio Verdin...
Oprawca Camareny.
Były agent służby bezpieczeństwa.
Ten, kto go wynajął, może wskazać
powiązania Félixa Gallardo z rządem.
To oficer wywiadu w służbie czynnej.
Złapanie go nie będzie tak proste jak porwanie pediatry.
Nikt nie wie, że tu jesteśmy.
W końcu zauważą zniknięcie lekarza.
Kiedy chcecie działać?
W ciągu 24 godzin, maksymalnie 36.
Jezu Chryste.
Proszę posłuchać,
moi ludzie mają plan, jak złapać tego dupka.
Ale musimy zrobić to teraz.
Dla meksykańskiego rządu sprawa jest zamknięta.
Gdy nasze działania wyjdą na jaw, będą reperkusje.
Prawne, dyplomatyczne.
Dobrze, że nie jesteśmy dyplomatami.
Nie ryzykuj bez potrzeby.
O ile mi wiadomo,
masz...
doświadczenie w takich sprawach.
To wyjątkowa sytuacja,
ale jestem pewien, że sobie poradzimy.
Możesz zaufać Meksykanom ze swojej ekipy?
Moi ludzie są pewni.
Wszyscy.
Wiedzą, po co tu są.
Kto zadziera z DEA,
nigdzie się nie ukryje.
Bierzcie Verdina.
- Po cichu. - Tak jest.
Walt.
Nie dajcie się złapać.
Tak jest.
I co?
Mamy zielone światło.
Powiedziałeś mu o obserwacji Verdina?
O obstawie i zmiennym harmonogramie?
Nie wdawałem się w szczegóły.
Myśli, że mamy plan, więc...
musimy go opracować.
Zapisałem cię na dwa miliony.
Zbieramy kasę na wykurzenie pieprzonych sandinistów z Nikaragui.
Wszyscy się zrzucają.
Dla dobra biznesu.
Miejmy nadzieję.
Moje samoloty latają dla ciebie dzień i noc.
Nigdy nie przerzucaliśmy tyle towaru przez Meksyk.
Nie chodzi mi o ilość,
tylko o przepływ kasy.
Ten bajzel na granicy nie będzie trwał wiecznie.
Przyjdzie dziś wieczorem?
Zapewnili mnie o tym.
Jesteś pewien?
Wyluzuj.
Chcesz usłyszeć moje zdanie?
To, o co teraz pytasz...
to nie byle co,
wziąwszy pod uwagę obecną sytuację.
Moi ludzie naciskają.
Nie mogę dłużej czekać.
Dziś z nim pogadam.
Powodzenia.
Jaką ilość miałaś na myśli?
A ile masz?
Dwieście kilo.
To sporo proszku jak na domową imprezę.
Co chcesz z nim zrobić?
Mam nadzieję, że wiesz. Każdy może kupić towar.
To proste.
W czym tkwi problem?
W transporcie i dystrybucji.
To żadna nowość.
Co powiesz swojemu przyjacielowi w Guadalajarze?
A ty swoim przyjaciołom w Cali?
Nic.
Ty i ja...
zbijemy grubą kasę.
Miło było.
Guero.
Amado.
- Co tam? - Nic, jakoś leci.
- Jak się masz, Lupita? - Dobrze, a ty?
- W porządku. - Gdzie Acosta?
Coś mu wypadło.
- Wszystko gra? - Jasne.
- Widzimy się w środku. - Na bank.
Jak leci, Chapo?
- Co tam? - Nic, dopiero przyszedłem. Cześć.
Fajna koszula, stary.
Przywiózł ją w torbie.
- Mamusia mu ją wyprasowała. - Wypchaj się.
Chodźmy.
Słyszałeś, co kupiliśmy szefowi?
Padniesz z wrażenia.
Możesz się dorzucić.
Z 20-25 procent.
Może 15, bo to był twój pomysł.
Nie, dziękuję.
- Na razie. - Dobra.
Patrzcie na tych dwóch skurwieli.
Zjawiły się dwie tijuańskie cioty.
Pieprzone osły.
Gdyby nie całowali Félixa w dupę,
umieraliby z głodu.
Jak nic.
Nie śpisz?
Ruszaj się.
Schyl ten pieprzony łeb.
Musiało zaboleć.
Dostałeś jeszcze żywego.
W Los Angeles pewnie czeka go ława przysięgłych i akt oskarżenia.
Żegnaj, skurwielu.
Dzięki, Frank.
Wsadźmy go do wozu.
Wstawaj.
Wejść.
Przyszedł Zuno.
Z gubernatorami.
Miej na nich oko.
Mogą mi zwinąć srebrną zastawę.
Pytają o ciebie. Jak wszyscy.
Wiesz już, o której ląduje jego samolot?
Jeszcze nie.
To się dowiedz.
I daj mi znać.
- Gubernatorzy... - Słyszałem, Azul.
Jak się macie?
Zjawiłeś się.
Jasne.
- Jak się pan ma, gubernatorze? - A pan?
Miło w końcu pana poznać.
W porządku. Słuchajcie.
Idzie nasz drań.
Razem z nim dwóch goryli z Waltherami PPK.
Hitler palnął sobie takim w łeb.
Niezgorsza broń krótka.
Chłopcy zjeżdżają windą służbową z piątego piętra na parking.
Tam czeka już bordowy marquis z numerami Jalisco.
Uzbrojeni w nazistowską broń kolesie podążają niebieskim LTD. Z Jalisco.
Wczoraj jakiś fiut woził się z przodu bryką Verdina.
Dobrze wiedzieć.
Wszyscy słyszeli?
Fiut koło kierowcy.
Sal i ja pojedziemy za tymi dwoma autami do Calle Matamoros.
Na skrzyżowaniu ulic Constitución i Calle El Naco
Danilo włącza się zgodnie z planem
i zagaja nowych znajomych.
Zorganizował ktoś cement?
Jasne. Dwa tuziny paczek. Ciężkie jak cholera.
Idealnie.
Verdin jedzie na północ. Wjeżdża w cichą uliczkę.
Jednokierunkową, o marnej widoczności.
Tutaj niespodziewanie się zatrzymuje.
Niech wszyscy zapną pasy.
Verdin wysiada i ląduje w aucie piekarza.
I zmywamy się.
Bez żadnego hałasu.
Zajebiście.
Ten gościu torturował agenta DEA.
Dziś za to zapłaci.
Przygotujcie się.
Masz ognia?
Jasne.
Myślisz, że się uda?
Od dawna znasz tych gabachos?
Tylko Walta.
Od kilku lat.
Ja też.
Skurwiel.
Oblatany, co?
Z kim jesteś?
Jaką masz odznakę?
Byłem w policji federalnej.
Niedaleko Juárez.
Ja ze stanowej w Jalisco.
„Byłeś”?
Przeszedłeś na emeryturę?
A co, piszesz książkę?
Cześć wam.
Dobrze się bawicie?
Pijemy sobie drinki.
Słyszałem, że macie dla szefa zajebisty prezent.
To niespodzianka.
- Zaczekaj, wkrótce się pojawi. - Właśnie.
Co to za jeden?
Clavel, nowy gość Félixa.
Ciota.
Co tam, Amado?
Cześć.
Co się dzieje, chowasz się przede mną?
Gdzie tam, podziwiam widok.
Co słychać w Juárez?
Jak to w Juárez. Sam wiesz.
Co się dzieje?
Dlaczego nie ma Acosty?
To jakiś sygnał?
Nie, coś mu wypadło.
Przesyła pozdrowienia.
Tak sobie myślę, stary,
a gdybym tak wrócił i zajął się znów transportem?
Samolotami i tak dalej.
Acosta ma Juárez pod kontrolą. Daje radę.
Słyszałem inną wersję.
Opłaciłem dwa pasy startowe. Wciąż nie mają nawierzchni.
Jest szanowany w swojej plaza, ale...
jest starej daty.
Nie widzi przyszłości.
Juárez jest bardzo ważne.
Uwierz mi.
Kiedyś przekonasz się dlaczego.
Potrzebuję kogoś zaufanego.
Jeśli to nie ty, daj znać, znajdę kogoś innego.
Damy radę.
Gadałeś z wujem?
Parę razy.
Nie chce się z nikim widzieć.
Przy okazji przekaż Neto...
że często o nim myślę.
Zrobi się.
Próba mikrofonu.
Dobry wieczór, panie i panowie.
Szef zorganizował zajebistą imprezę, prawda?
Proszę usiąść i zrobić trochę miejsca.
Zwolnić tę stronę.
Mamy dziś bardzo szczególną niespodziankę.
Szefie...
Dawaj, Chapo!
Pieprzony tygrys?
W każdej dżungli musi być szef.
To dla naszego.
Wszystkiego najlepszego.
Przyjaciele z Sinaloi... pozdrawiają cię.
Sto lat.
Dziękuję, Guero.
Wspaniałe zwierzę.
Dziękuję wszystkim.
Orkiestra.
- Miguel Ángel. - Co?
Gdzie będziemy go trzymać?
Kto daje w prezencie dzikie zwierzę?
Wiem. Co mam zrobić? Tacy już są.
To tylko prezent. Żaden problem.
Zaczekamy, aż wrócą do Sinaloi i oddamy go do zoo.
Wiesz, że są na wymarciu?
Wiem.
Miguel Ángel.
Pamiętasz Guadalupe?
- Jasne. - Wszystkiego najlepszego.
- Dziękuję. Ślicznie wyglądasz. - Dziękuję.
- Niesamowity prezent. - Piękny, co?
Félix...
Wiesz, co jest najfajniejsze?
Nie tkną cię, kiedy patrzysz im prosto w oczy.
Tygrysy atakują od tyłu. Z zasadzki.
Goście w Indiach chodzą w maskach z tyłu głowy,
z namalowanymi oczami, dla bezpieczeństwa.
- Świetny pomysł. - Właśnie, taka druga twarz.
Będę musiał sobie taką sprawić.
Przydałaby się już teraz.
- Dzięki, że przyszliście. - To my dziękujemy.
To jest Maria?
Maria to była żona.
A to ta obecna.
Nie lubi waszego prezentu.
A tyle zadaliście sobie trudu.
Ona tego nie rozumie.
To symbol.
Ale Félixowi się podobał.
- To cholerna snobka. - Tak.
I co?
Nic.
Cholera.
Jest już późno.
- Dowiedz się, czy jego samolot wylądował. - Spytam.
Przyjedzie.
Nie martw się.
Miejmy nadzieję.
Słyszałem, że twój nowy ulubieniec pożarł pawia, zanim go dostałeś.
Co?
Zalewam.
Miguel Ángel.
Wszystkiego najlepszego.
- Dzięki, że przyszedłeś. - To ja dziękuję.
Możemy gdzieś pogadać?
Na razie.
Chodź ze mną.
Macie coś?
Nic.
Nie. Bądźcie gotowi.
Tijuana to najważniejsza plaza federacji.
Mamy najlepsze operacje i kontakty.
Ciężej pracujemy.
Sinaloa przerzuca 20-30 procent koki przez Tijuanę.
Czemu nie może tego robić moja rodzina?
A co z Sinaloą?
A co ma być?
My mamy większą przepustowość.
Chcemy większego udziału.
Zasłużyliśmy na to.
Przepływ gotówki kuleje.
Daj nam tę możliwość.
Szykuje się większa kasa.
Ale na razie nie będzie zmian.
Chcemy tylko tego, co nasze.
To, co wasze, jest też moje.
Nie zapominaj o tym.
Wszystko zostaje po staremu.
Urodziło ci się dziecko, tak?
Dziewczynka.
Ruth.
Po matce.
Śliczne imię.
Gratulacje.
Jesteś na imprezie.
Chodźmy.
Baw się dobrze.
Gdzie on, kurwa, jest?
Podjeżdża auto.
Serio?
Tak.
Dobra.
Niezła impreza.
Każdy z tych dupków palnąłby mi kulę w łeb,
gdyby miał okazję.
Zdrowie.
Dziękuję wam wszystkim.
Co to za facet w jedwabiu?
Pacho Herrera.
Z Cali.
Pewnie przyjechał, żeby okazać szacunek.
Oby przywiózł kasę.
Pieprzeni Kolumbijczycy.
Co jest?
Ponoć na imprezie jest tygrys.
Chciałbym go dotknąć.
Popatrzeć, jak żre.
Cokolwiek.
Nie ma sprawy, stary.
Jest tam z tyłu.
Wybaczcie. Miło było.
Zaczynamy.
Ruszył się.
Zrozumiałem.
Dzięki za przybycie.
Doceniam, że się pofatygowałeś.
To wszystko.
Chciałem pogadać z tobą osobiście.
O interesach.
- Zdrowie. - Zdrowie.
Wynikły pewne sprawy.
Musimy skorygować warunki umowy.
Dajemy 3 tysiące dolarów za kilogram.
Fatygowałem się taki kawał, żebyś prosił o podwyżkę?
To nie tak.
Nie o to mi chodzi.
Usiądź, proszę.
Jest bardziej paląca kwestia.
Przerzucamy waszą kokę przez granicę,
dostarczamy do wskazanego przez was magazynu,
a potem czekamy.
Tygodniami, czasami miesiącami.
Należna nam kasa się kumuluje.
Nie zajmujesz się koką tak długo, jak my.
Może nie rozumiesz, jak to funkcjonuje.
Produkt łatwiej przerzucić niż kasę.
Mniej waży, łatwiej się pakuje...
Ma szybki przepływ, kasa – powolny.
Ale zawsze płacimy rachunki.
Tak, rozumiem.
Ale chodzi o to,
że jesteście nam winni ponad 200 milionów dolarów.
To według ciebie dużo?
Według mnie, nie.
Ale według moich ludzi, tak.
Widzisz, mam pod sobą wiele plaz,
a obecnie brakuje im kasy.
Opłacam ich z własnej kieszeni.
Słuchaj,
ludzie, którzy tu dziś są:
generałowie,
gubernatorzy...
to jest Meksyk.
Sąsiad waszego największego odbiorcy.
Nie zrozum mnie źle, nie chcę niszczyć tego, co razem zbudowaliśmy,
ale nie mogę wciąż czekać na spłacenie długu.
Masz ładny dom.
A w nim pełno...
atrakcyjnych osób.
Grubych ryb.
Ale zastanawiam się...
ile z nich mówi ci prawdę.
Według mnie żadna.
Więc pozwól, że to ja cię oświecę.
Macie problemy finansowe, bo ilość przechwytywanego towaru wzrosła o 40%.
Dlaczego?
Może dlatego, że DEA podwoiła liczbę agentów w ostatnim półroczu.
Ciekawe dlaczego.
Powiedzieć ci czy się domyśliłeś?
Przez porwanie i zabicie amerykańskiego agenta DEA.
Ja i moi partnerzy nie mieliśmy z tym nic wspólnego.
Gdybyś spytał nas o zdanie,
kazalibyśmy temu, kto na to wpadł,
pocałować lufę i nacisnąć spust.
Bo to fatalnie wpłynęło na interesy.
Wynikłe z tego konsekwencje...
to wasz problem.
Nie nasz.
To cała prawda.
Ale słuchaj,
jeśli macie problemy, możemy zawsze podesłać więcej towaru.
Jeśli podołacie.
Tak też myślałem.
Będziemy dalej płacić wam za transport koki.
Dokładnie tak, jak dotychczas.
Dostaniesz forsę...
w swoim czasie.
Jeśli ci to nie odpowiada,
na pewno znajdziemy inne wyjście.
I będziesz mógł znów robić to, co robiłeś,
zanim daliśmy ci się wzbogacić.
Sto lat.
A może więcej.
Już wychodzi?
Co powiedział?
Że to mój problem.
A kasa, którą nam wiszą?
W swoim czasie.
W takim tempie nie przeżyjemy nawet pół roku.
Masz rację.
Nie dalibyśmy rady.
Ale to bez znaczenia.
Za sześć miesięcy będę miał ich w kieszeni.
Ci dranie będą dla mnie pracować.
Załatwiłem to dziś.
Jutro wyjeżdżam w interesach.
Jeśli dobrze pójdzie, wyjaśnię wszystko po powrocie.
Co mam powiedzieć plazom?
Wiedzą, że gadałeś z Pacho.
Powiedz, że wszystko jest pod kontrolą.
Zbliżają się. Na pozycje.
Zrozumiałem.
Sukinsyn.
Z drogi, dupku.
Spadaj.
- Zabieraj ten gruchot. - Staram się.
Wysiadł, skurczybyk.
Co ten dupek wyprawia?
- Mówiłem, zabieraj go... - Tylko coś sprawdzę.
Nie działa.
Nie widzę ich.
Idioci.
Jedź.
Wiesz co? Zamykaj to pudło, popchniemy cię.
Dobra.
Popchnijmy tego frajera.
Nie wiem, czy damy radę. Cholernie ciężki ten cement.
Ruszaj się, dupku.
Co jest, do cholery?
Siedź, skurwielu.
Szlag.
- Nieprzewidziana przeszkoda. - Szlag.
Wracaj, facet, skąd przyszedłeś.
Kurwa! Zaczęło się.
Mamy problem.
Kurwa. Za późno.
Zawracaj.
Co jest, kurwa?
Ruszaj, frajerze. Jedź, idioto.
- Wysiadać. - Wyłącz to.
- Wyłącz klakson. - Szybko. Ruchy.
- Wyłącz ten klakson. - Ruszać się.
Wysiadać.
I to już.
Słyszysz?
Wsiadaj do wozu.
Coś się dzieje.
Ruszaj się. Migiem.
Wysiadać z auta.
Wysiadać.
I to już.
Mieliście mi pomóc pchać.
Jadą do was. Odbiór.
Wyłaź, kurwa, z wozu!
Za długo to trwa. Musimy się zmywać.
Szlag.
Kurwa.
Kenny, trafili cię?
Dwóch strzelców po lewej.
- Sal, w porządku? - Tak.
Szefie, syreny.
Kurwa.
Sal, co z tobą?
Czysto.
Ja pierdolę.
Wyłaź z auta.
Wyłaź z pieprzonej bryki.
Złamas.
Nie. Tylko nie to, kurwa.
Proszę. Nie.
Spieprzamy stąd. Nie mamy czasu. Spływamy.
- Widział wszystko. - To cywil.
- Widział, kurwa, wszystko. - Opuść broń, stary.
Proszę.
Nie możemy go tu zostawić. To świadek.
Proszę. Nic nie powiem.
Proszę.
Wyjmij portfel.
Daj mi dowód.
Spójrz na mnie.
Spójrz na mnie!
Jak narobisz nam problemów,
znajdę cię.
Zrozumiałeś?
Tak.
Wszyscy do wozu.
Jedziemy. Już. Ruszamy.
Pieprzony dupek z ciebie.
- Szybko, skurwielu. - Wysiadaj, dupku.
Wstawaj, złamasie.
Szybko.
Napisy: Małgorzata Hickey